صفحه نخست | مردم کابل و ولايات | رسانه ها  | طرح ها ویدیو | اسناد | عکس ها | اعلامیه | کمک های مردمی | زندگینامه | وبلاگ | درباره ما | تماس با ما  | English

داکتر بشردوست انتخاب اول مردم افغانستان

*****

داکتر بشردوست فقط کمک های مردمی را می پذیرد!

کمک های مردمی برای کمپاین ریاست جمهوری

هموطن عزیز!

امید است که سلام بنده را از این راه دور اما با قلب نزدیک پذیرفته، به تمام فامیل و هموطنان برسانید.

به خواست خداوند وبا حمایت مردم ما یک چانس بزرگ داریم تا نه تنها در انتخابات ریاست جمهوری پیروز شویم بلکه این انتخابات را تبدیل به محکمه ابتدائیه برای خائینن ،منافقین ،چپاولگران وغیره بسازیم.

حمایت شما وتمام هموطنان برای پیروزی شرط اساسی می باشد.

 

  شرح بیشتر...

زندگینامه داکتر رمضان بشردوست

داکتر رمضان بشردوست فرزند محمد علی درسال 1340 در ولسوالی قره باغ چشم به جهان گشود، مکتب ابتدائیه و متوسطه را در ولسوالی های قره باغ و مقر ولایت غزنی وشهر میمنه ولایت فاریاب به پایان رسانید.

دوماه بعد از کودتای 7 ثور 1357 به کشور ایران مهاجر و بعد از اتمام لیسه به پاکستان هجرت نمود.

 داکتر بشردوست در سال 1360 پاکستان را به قصد فرانسه ترک نمود ودر آنجا درخواست پناهندگی  سیاسی نمود اما هیچ وقت درخواست تابعیت فرانسه را نکرد.  شرح بیشتر...

کمیته ی حمایت از داکتر رمضان بشردوست

صفحه نخست | آر اس اس | طراحی سایت از کابل سرور

انتخابات ریاست جمهوری را تبديل به محکمه ابتدایی دزدان، خاينان و جنایتکاران کنیم!

 

  از کابل به بغلان

این دانشجویان به فاصله بسیار دور از شهر در یک دشت و در تعمیر ویرانه نظامی که قبلاً فرقه بوده روز را شب و شب را روز میکنند، چون از زنده گی در آنجا نشانه نیست: تشناب ندارند، آب آشامیدنی ندارند، از آب گل آلود دریا استفاده میکنند، اتاق یا چیزی که اتاق نامیده میشود پنجره ندارند. نسل آینده افغانستان از ابتدائیه تا تحصیلات عالی به سرنوشت خود رها شد . همانطور که ما شاگردان مکتب ابتدائیه تخته سنگ را دیدیم که در زیر یک درخت، بالائی یک فرش پلاستیکی درس میخوانند و حتی برای بعضی شان فرش پلاستیکی هم نیست و بالائی یک تخته بزرگ نشسته اند

سه شنبه 28 ژوئيه 2009

 

 

روز شنبه به تاریخ 27 سرطان 1388 مطابق july 18,2009 کاروان
کمپاین بعد از ظهر بطرف بغلان حرکت کرد.

هرگام را که در این کشور بر میدارم، به هر سوئی که میروم
نشانه خیانت و حتی جنایت به چشم می خورد. سفر ما بسوی شمال کشور گوشۀ از
این واقعیت و حشتناک است. اولین برخورد ما به تونل سالنگ است که در سال
1386 توسط شرکت ترکی با قیمت چند میلیون دالر از کمکهائی کشور ناروی
بازسازی شده است. دو سال از افتتاح آن نمی گذرد اما در حالتی است که کرزی
در خواب هم تصور آن را نه خواهد کرد؛

با دو طفل بغلانی رو برو شدم. در این سن و سال مجبور هستند تا
هیزم خانه را تهیه کنند. در پل مخان مکتب تخته سنگ را دیدم که از مکتب فقط
نام آن است چهار ماه میشود که حق الزحمه استادان را حکومت نداده است.

اولین تماس ما با مرکز بغلان ، پلخمری ناحیه دوم شهر بنام اده
کابل بود که در آن از برق دولتی وآب آشامیدنی خبری نیست . تعداد چندین
خانواده عودت کننده گان از سال 1381 تا امروز در بی تفاوتی کامل مقامات
دولتی و ولایتی روز را شب و شب را روز میکنند.

خیمه را در پارک قهوه خانه نصب کرده و همان روز رسیدن سخنرانی
در پارک ساعت 4 بجه عصر داشتم که مورد استقبال گرم اهالی قرار گرفت. آنها
برای شنیدن حقیقت آمده بودند. نه برای پلو و چلو خوردن حتی چوکی برای نشستن
نبود. در حالیکه در سخنرانی های دیگران حتی برای پلو و چلو خوردن کسی
نمیرود. وضع محصلین بغلان که به اصطلاح در لیلیه زنده گی میکنند به تنهائی
سند محکومیت سیاست مردان و سرد مداران قصر نشین این کشور است. این
دانشجویان به فاصله بسیار دور از شهر در یک دشت و در تعمیر ویرانه نظامی که
قبلاً فرقه بوده روز را شب و شب را روز میکنند، چون از زنده گی در آنجا
نشانه نیست: تشناب ندارند، آب آشامیدنی ندارند، از آب گل آلود دریا استفاده
میکنند، اطاق یا چیزی که اطاق نامیده میشود پنجره ندارند. نسل آینده
افغانستان از ابتدائیه تا تحصیلات عالی به سرنوشت خود رها شد . همانطور که
ما شاگردان مکتب ابتدائیه تخته سنگ را دیدیم که در زیر یک درخت، بالائی یک
فرش پلاستیکی درس میخوانند و حتی برای بعضی شان فرش پلاستیکی هم نیست و
بالائی یک تخته بزرگ نشسته اند.

بغلان در تاریخ گذشته افغانستان یکی از ولایات تولید کننده و
پر در آمد بوده است. هنوز آثاری مثل آثار عتیقه از فابریکه نساجی آن (که با
کارگران آن من ملاقات داشتم) معدن ذغال سنگ، فابریکه تولید برق، سیلو و
فابریکه تولید سمنت باقی مانده است. این آثار عتیقه یا در حال نابود شدن
کامل است یا در دست یک مافیائی اقتصادی می باشد.












































صفحه ی نخست
> انتخابات >
از کابل به بغلان

امضا
کنید!

داکتر رمضان بشردوست فقط کمک های مردمی را می پذيرد.
از شما وطنداران عزيز می خواهيم کمک های مالی خود را مستقيم به شماره حساب
بانکی ايشان ارسال کنيد. همچنين شما می توانيد در هر نقطه ی افغانستان و
جهان که هستيد، برای آگاهی مردم و کامل کردن شناخت آنان از شخصیت داکتر
بشردوست اقدام نماييد.

راهنمايی ها، نظرات و پيشنهادات شما برای هر چه بهتر
برگزار کردن کمپين انتخابات ميان مردم افغانستان، در جایی که زندگی می
کنيد، محل کار و يا مکانی که از آن شناخت داريد، می تواند مفيد باشد.
شماره حساب بانکی داکتر رمضان بشردوست.

Beneficiary: Ramazan Bashar Dost

Account number: 0505701000461618 AFN

SWIFT CODE: AFIBAFKA

Account with: Afghanistan international Bank (AIB
)
Intermediate Bank: Commerz Bank

SWIFT CODE: COBADEFFXXX

Account no: 400870105400 USD

راهنمایی ها، نظرات و پيشنهادات خود
جهت هر چه بهتر برگزار کردن کمپاين انتخاباتی را می توانيد مستقيما با
داکتر رمضان بشردوست در ميان بگذاريد و يا با کميته ی حمايت از ايشان به
تماس شويد.

تماس مستقيم با داکتر رمضان بشردوست:

موبايل:

0093777335316

 

 

صفحه نخست | مردم کابل و ولايات | رسانه ها  | طرح ها ویدیو | اسناد | عکس ها | اعلامیه | کمک های مردمی | زندگینامه | وبلاگ | درباره ما | تماس با ما  | English


E-mail: info at ramazanbashardost.com

کمیته ی حمایت از داکتر رمضان بشردوست

© Support Committee for Dr. Ramazan Bashardost/ 2008