صفحه نخست | مردم کابل و ولايات | رسانه ها  | طرح ها ویدیو | اسناد | عکس ها | اعلامیه | کمک های مردمی | زندگینامه | وبلاگ | درباره ما | تماس با ما  | English

داکتر بشردوست انتخاب اول مردم افغانستان

*****

داکتر بشردوست فقط کمک های مردمی را می پذیرد!

کمک های مردمی برای کمپاین ریاست جمهوری

هموطن عزیز!

امید است که سلام بنده را از این راه دور اما با قلب نزدیک پذیرفته، به تمام فامیل و هموطنان برسانید.

به خواست خداوند وبا حمایت مردم ما یک چانس بزرگ داریم تا نه تنها در انتخابات ریاست جمهوری پیروز شویم بلکه این انتخابات را تبدیل به محکمه ابتدائیه برای خائینن ،منافقین ،چپاولگران وغیره بسازیم.

حمایت شما وتمام هموطنان برای پیروزی شرط اساسی می باشد.

 

  شرح بیشتر...

زندگینامه داکتر رمضان بشردوست

داکتر رمضان بشردوست فرزند محمد علی درسال 1340 در ولسوالی قره باغ چشم به جهان گشود، مکتب ابتدائیه و متوسطه را در ولسوالی های قره باغ و مقر ولایت غزنی وشهر میمنه ولایت فاریاب به پایان رسانید.

دوماه بعد از کودتای 7 ثور 1357 به کشور ایران مهاجر و بعد از اتمام لیسه به پاکستان هجرت نمود.

 داکتر بشردوست در سال 1360 پاکستان را به قصد فرانسه ترک نمود ودر آنجا درخواست پناهندگی  سیاسی نمود اما هیچ وقت درخواست تابعیت فرانسه را نکرد.  شرح بیشتر...

کمیته ی حمایت از داکتر رمضان بشردوست

صفحه نخست | آر اس اس | طراحی سایت از کابل سرور

انتخابات ریاست جمهوری را تبديل به محکمه ابتدایی دزدان، خاينان و جنایتکاران کنیم!

 

  از کابل به دایکندی

جالب اینجاست که با وجود خستگی و راه نبستأ دور با گرد و خاک، من هیچگونه احساس خستگی نمی کردم چون محبت مردم یک نوع انرژی و قدرت معنوی در وجودمن تزریق میکرد. در این وقت من به گاندی فکر میکردم که با عصایی خود با مردم هند به طرف " دریائی نمک " در حرکت بود تا از منابع داخلی هندوستان استفاده کند.

سه شنبه 25 اوت 2009

 

 

روز یکشنبه 18 اسد 1388 مطابق August, 9 , 2009 ساعت 9:45
دقیقه هلی کوپتر بسوی دایکندی حرکت کرد. تعدادی از مردم به میدان هوائی
آمده بودند از میدان هوائی تا بازار دایکندی تقریبأ بیش از نیم ساعت پیاده
رفتم. اهالی که در میدان آمده بودند میخواستند که من موتر سوار شوم و آنها
پیاده از پشت ما می آیند چون به اندازه کافی موتر نبود، اما من رد کردم چون
خادم مردم باید در بین مردم و با مردم باشد و از خاک و باد نترسد. در بین
راه اهالی دایکندی شعار های ملی میدادند و حتی یک شعار که بوی قومی بدهد
شنیده نشد و در وقت سخنرانی بعد از تلاوت قرآن شریف یک سرود به زبان پشتو
خواندند.

وقتی از میدان طیاره، بطرف بازار پیاده در میان اهالی و مملو
از گرد و خاک در حرکت بودم ، یکبار احساس عجیب به من رخ داد: من با خود
میگفتم که این دیدار و ملاقات من با اهالی ولایات مختلف افغانستان شاید
آغاز گامی باشد تا حلقه های از هم گسیخته و شکسته زنجیر اتحاد و وحدت ملی
را وصل کند.

جالب اینجاست که با وجود خستگی و راه نبستأ دور با گرد و خاک،
من هیچگونه احساس خستگی نمی کردم چون محبت مردم یک نوع انرژی و قدرت معنوی
در وجودمن تزریق میکرد. در این وقت من به گاندی فکر میکردم که با عصایی خود
با مردم هند به طرف " دریائی نمک " در حرکت بود تا از منابع داخلی هندوستان
استفاده کند. بعد از سخنرانی در نیلی و ملاقات با اعضای کمیسیون حقوق بشر و
رادیو صدای دایکندی، قرار بود که بعد از ملاقات با اهالی شهرستان، دوباره
همان روز به سوی کابل پرواز کنم اما بعلت ناوقت شدن، شب را در دایکندی
ماندم و صبح ساعت 5 به سوی کابل حرکت کردم.



داکتر بشردوست: در دايکندی حتا يک خشت روی خشت گذاشته نشده است!



مردم بارها در اعتراض به فساد و چپاول مقامات محلی دست به راهپيمایی زده و
از حکومت مرکزی خواستار بازخواست آنان شدند اما حکومت تاکنون به اعتراضات
آنان پاسخی نداده است. مردم چند بار خود دست به اقدام زده و می خواستند خود
مقامات فاسد را محاکمه کنند که برخی از آنان مانند هارون آرش شهردار سابق
که متهم به سوء استفاده و اختلاس بود، از اين ولايت گريختند.

سه شنبه 11 اوت 2009



 



 

 












صفحه ی نخست
> انتخابات >
از کابل به دایکندی

 

 

صفحه نخست | مردم کابل و ولايات | رسانه ها  | طرح ها ویدیو | اسناد | عکس ها | اعلامیه | کمک های مردمی | زندگینامه | وبلاگ | درباره ما | تماس با ما  | English


E-mail: info at ramazanbashardost.com

کمیته ی حمایت از داکتر رمضان بشردوست

© Support Committee for Dr. Ramazan Bashardost/ 2008